Ver Elini Almanya

Vizemiz çıktıktan sonra, eşyalarımızı buraya getirmeye karar verdiğimiz için toparlanmaya başladık. Evi önceden eşim kiralamıştı. Bu da ayrı bir dert aslında Almanya'da. Ev sahipleri genelde bir yabancıya, ya da henüz buralara yeni çalışmaya gelmiş kişilere pek evlerini kiraya vermek istemiyorlar. Ev arama süreci biraz zor geçse de, nihayet uygun bir ev bulabildik.
Geliş tarihimizden 1 hafta önce de eşyalarımızı paketletip gönderdik.

Eşya taşıma şirketinden kısaca bahsedecek olursam; lojistik şirketi  tamamen rastgele "armut.com" dan bulduğumuz bir firmaydı. Aslında yurtdışı taşınma şirketlerinde güven ve referans çok önemlidir, fakat uygun referanslı bir yer bulamayınca "armut" dan gelen tekliflere ve yapılan güven verici görüşmelere göre bir firmada karar kıldık. Biraz geç getirmeleri dışında firmadan memnun kaldık. Özellikle paketleme kısmında çok profesyonellerdi.

Neyse çok uzattım😊Belki bizimle aynı yollardan geçmeyi düşünenler olursa diye bilgi geçmek istedim...

Gitme vakti -Ağustos 2017- Atatürk Havalimanı

Pek duygusal bir insan olduğum söylenemez. Ama ailemden, doğup büyüdüğüm yerlerden, sevdiklerimden, alışkanlıklarımdan ayrılma ve hayatımda ilkleri yaşayacak olma fikri haliyle son zamanlarda beni hayli kaygılı ve duygusal biri haline getirmişti.

Kızlarıma gelecek olursam; 11 yaşındaki büyük kızım Erva, gideceğimizi pek kabullenmek istemedi, 5 yaşındaki küçüğüm Azra ise çok heyecanlı ve mutluydu☺️

Nihayet gitme vaktimiz geldi ve ilk defa İstanbul dışında, hatta Türkiye dışında  yeni bir hayatı yaşamaya ilk adımlarımızı atmış olduk. Biraz üzgün, biraz heyecanlı, biraz endişeli, biraz mutlu,  ama çokça umutlu...

Ver elini Almanya...